ภาษาไทยเป็นภาษาวรรณยุกต์ที่มีผู้พูดมากกว่า 70 ล้านคน มีห้าเสียงวรรณยุกต์ อักษรพราหมีที่เป็นเอกลักษณ์ และระบบระดับความสุภาพที่สะท้อนวัฒนธรรมไทย
ภาษาตุรกีเป็นภาษาแบบเติมปัจจัย (agglutinative) ที่มีผู้พูดมากกว่า 80 ล้านคน มีลักษณะเด่นคือระบบความกลมกลืนของสระ (vowel harmony) ไม่มีเพศทางไวยากรณ์ และใช้อักษรละตินที่นำมาใช้ในปี ค.ศ. 1928
ภาษาเวียดนามเป็นภาษาวรรณยุกต์ที่มีผู้พูดมากกว่า 86 ล้านคน มีประวัติศาสตร์อันยาวนานและได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนและฝรั่งเศส