چگونه پانویس‌ها و پایان‌نویس‌ها را بدون شکستن ارجاع‌ها ترجمه کنیم
TABLE OF CONTENTS
پانویس ترجمه‌شده تنها زمانی مفید است که نشانگر آن همچنان به جمله درست اشاره کند. یادداشت‌ها را به سند متصل نگه دارید، جزئیات ارجاع را حفظ کنید و پیوندها را در فایلی که تحویل می‌دهید بیازمایید.
چه چیزی باید ترجمه شود؟
یادداشت را دو بخش در نظر بگیرید: توضیح آن برای خواننده و اطلاعاتش برای یافتن منبع. توضیح را ترجمه کنید، اما جزئیات کتاب‌شناختی را با اثر ارجاع‌شده و سبک ارجاع مورد نیاز بررسی کنید.
| مورد | شیوهٔ معمول | بررسی پیش از تحویل |
|---|---|---|
| متن یادداشت توضیحی | معنای آن را ترجمه کنید | آیا همچنان بندی را که نشانگر روی آن است توضیح می‌دهد؟ |
| نشانگر پانویس یا پایان‌نویس | آن را به یادداشت متصل نگه دارید؛ شماره‌گذاری را به ویرایشگر بسپارید | آیا نشانگر یادداشت درست را باز می‌کند؟ |
| نویسنده، ناشر، نشریه، DOI و URL | با منبع ارجاع‌شده بررسی کنید؛ فراداده بومی‌شده از خود نسازید | آیا خواننده می‌تواند همان اثر را پیدا کند؟ |
| عنوان منبع | از سبک ارجاع مورد نیاز پیروی کنید | آیا هر ترجمه افزوده‌شده به‌روشنی چنین شناسایی شده است؟ |
| مکان‌نمای صفحه یا بخش | آن را به ویرایشی که واقعاً ارجاع شده گره بزنید | آیا همچنان بند نقل‌شده را مشخص می‌کند؟ |
سبک‌های ارجاع با هم تفاوت دارند. برای نمونه، APA Style هنگام‌که یک ارجاع به زبانی متفاوت از مقاله باشد، برای عنوان ترجمه‌شده از کروشه استفاده می‌کند. این یک قاعده سبکی است، نه دلیلی برای جایگزین‌کردن هر عنوان منبع با ترجمه‌ای بدون منبع. اگر سند شما راهنمای سبک نشریه، دانشگاه یا مشتری را دارد، از آن برای فهرست منابع و یادداشت‌ها استفاده کنید.
نشانگرها را به یادداشت‌هایشان متصل نگه دارید
در Word، References > Insert Footnote یا Insert Endnote هم‌زمان یک نشانگر در متن و یک یادداشت متناظر ایجاد می‌کند. پانویس‌ها در پایین صفحه ظاهر می‌شوند؛ پایان‌نویس‌ها در پایان سند یا بخش. شماره‌ای بالانویس که دستی تایپ شده باشد ممکن است همانند به نظر برسد اما فاقد آن پیوند است.
- با سند قابل ویرایش شروع کنید. یک نسخه از منبع تأییدشده نگه دارید و بررسی کنید که یادداشت‌هایش پانویس یا پایان‌نویس واقعی باشند. اگر منبع از شماره‌های تایپ‌شده استفاده می‌کند، در صورت عملی‌بودن پیش از ترجمه آن‌ها را در ویرایشگر به یادداشت‌های پیوندی تبدیل کنید.
- سند را با یادداشت‌های سرجایشان ترجمه کنید. OpenL Doc Translator فایل‌های DOCX را می‌پذیرد و یک فایل ترجمه‌شده به‌همراه یک نسخه دوزبانه برای مقایسه ارائه می‌دهد. صفحه ترجمه کتاب آن حفظ پانویس‌ها را برای فایل‌های کتاب پشتیبانی‌شده توضیح می‌دهد؛ نتیجه را در سند خودتان بررسی کنید.
- هر نشانگر را با منبعش مقایسه کنید. جمله پیش از نشانگر و یادداشتی را که باز می‌کند بخوانید. بررسی کنید که یادداشت به ادعای دیگری منتقل نشده، ناپدید نشده یا تکثیر نشده باشد. به تطابق شماره صفحه اکتفا نکنید: متن ترجمه‌شده ممکن است جابه‌جا شود.
- متن یادداشت و جزئیات ارجاع را جداگانه بررسی کنید. معنا و اصطلاحات را در توضیح ترجمه‌شده بازبینی کنید. نام‌ها، تاریخ‌ها، عنوان‌ها، مکان‌نماهای صفحه، DOIها و URLها را با منبع یا اثر ارجاع‌شده مقایسه کنید.
برای یک بازبینی جامع‌تر پس از بررسی یادداشت‌ها، از چک‌لیست بازبینی سند دوزبانه استفاده کنید.
پیش از خروجی‌گرفتن، ارجاع‌های متقابل را به‌روز کنید
جمله‌ای مانند «به یادداشت ۴ مراجعه کنید» می‌تواند هنگام ویرایشی که یادداشتی را اضافه یا حذف می‌کند، نادرست شود. در Word، از Insert > Cross-reference برای پیونددادن به یک مورد موجود استفاده کنید، نه تایپ‌کردن شماره‌ای که باید دستی نگهداری کنید. Word ارجاع‌های متقابل را به‌صورت فیلد ذخیره می‌کند و Microsoft می‌گوید فیلدها گاهی نیاز به به‌روزرسانی دستی دارند.
در Word for Windows، با Ctrl+A سند را انتخاب کنید، سپس برای به‌روزرسانی فیلدها F9 را فشار دهید. Microsoft اشاره می‌کند که ممکن است فیلدهای داخل جدول‌ها نیاز به انتخاب و به‌روزرسانی جداگانه داشته باشند. پس از آن هر ارجاع «به یادداشت»، بخش، جدول یا شکل را بررسی کنید؛ یک فیلد به‌روزشده نمی‌تواند مقصد ناپدیدشده را ترمیم کند. ارجاع‌های قابل کلیک را در فایل خروجی‌گرفته‌شده نیز بیازمایید.
اگر منبع یک PDF است، شماره‌های قابل‌مشاهده یادداشت را از پیوندهای قابل ویرایش یادداشت تشخیص دهید. ممکن است یک PDF همان طراحی صفحه را نشان دهد بدون آن‌که ساختار یادداشت Word را در اختیارتان بگذارد. PDF نهایی را با منبع مقایسه کنید و هرگاه نیاز به ترمیم نشانگر یا ارجاعی خراب دارید، به نسخه اصلی قابل ویرایش بازگردید. برای دیگر بررسی‌های چیدمان، چرا اسناد ترجمه‌شده بلندتر می‌شوند را ببینید.
بررسی نهایی یادداشت‌ها
- هر یادداشت منبع یک یادداشت ترجمه‌شده متناظر و در جای درست دارد.
- هر نشانگر به یادداشت مقصود اشاره می‌کند؛ هیچ بالانویس تایپ‌شده‌ای با نشانگر پیوندی اشتباه گرفته نمی‌شود.
- توضیح‌ها ترجمه شده‌اند، در حالی که شناسه‌های منبع و مکان‌نماها همچنان اثر ارجاع‌شده را مشخص می‌کنند.
- ارجاع‌های متقابل پس از به‌روزرسانی فیلدها شماره‌ها و مقصدهای درست را نشان می‌دهند.
- یادداشت‌ها و ارجاع‌ها در DOCX یا PDF تحویل‌شده خوانا می‌مانند، از جمله پس از تغییر شکست‌های صفحه.
تمایز کلیدی میان آنچه یک یادداشت می‌گوید و آنچه به آن اشاره می‌کند است. اولی را ترجمه کنید؛ دومی را با منبع و فایل نهایی بررسی کنید. برای دست‌نوشته‌های پژوهشی، راهنمای بازبینی مقاله پژوهشی ترجمه‌شده ارجاع‌ها را در کنار شکل‌ها، داده‌ها و معادله‌ها پوشش می‌دهد.
Sources
- Microsoft Support: Add footnotes and endnotes - نشانگرهای یادداشت پیوندی و محل ظاهر شدن پانویس‌ها و پایان‌نویس‌ها را توضیح می‌دهد.
- Microsoft Support: Create a cross-reference - پیونددادن به موارد سند و فیلدهای ارجاع متقابل Word را توضیح می‌دهد.
- Microsoft Support: Update fields - مراحل به‌روزرسانی فیلد را ارائه می‌دهد و به بررسی جداگانه فیلدهای داخل جدول‌ها اشاره می‌کند.
- APA Style: Using parentheses and brackets in references - نحوه برخورد APA با عنوان‌های ترجمه‌شده در ارجاع‌ها را توضیح می‌دهد.
- OpenL Doc Translator: DOCX translation - گردش‌کار DOCX و نسخه بازبینی دوزبانه را توصیف می‌کند.
- OpenL Doc Translator: Book translation - پشتیبانی از پانویس‌ها در ترجمه کتاب را توصیف می‌کند.
